Muhammed Nur Nahya
@eczaciokur
Şu anda okuduğu kitap
Santiago Nasar cinayeti; herhalde bu kadar açıktan işlenen ve herkes tarafından cinayetin işleneceği bilinen başka bir ölüm vakası yoktur.İşin garibi toplumun bunu önlemek için bir çaba göstermemiş ve baştan savma sebeplerle geçiştirmiş olması.Neticesinde de malum cinayet."Toplumsal duyarlılığın içler acısı halini anlatan güzel bir eser."
Bir tarafta dostluğu için gözünü karartıp benliğinden vazgeçen cesaret timsali Hasan.Diğer tarafta bu dostluğa zamanında cevap veremeyen Emir...İnsan hata yapar.Peki bu hataların sonradan kefaretini ödemeye kalkıp düzeltmeye uğraşırsa yaptığı hatadan tam olarak kurtulabilir mi ? Gönlü tam olarak ferahlar mı ? Bana göre kocaman bir HAYIR. Emir'e göre de öyle. Bu durumda bazen başımıza gelecek bazı zorlukları göze alıp o hataya mahal vermemek için olayların üstüne gitmemiz ve bu uğurda kayıplar vermemiz yapacağımız hatadan ve sonrasında çekeceğimiz pişmanlıktan daha makbul olur.
Bütün duygular gözlerden doğar. İnsana dair ne kadar insani duygu ve değerler varsa hepsinin gözlerin çatısı altında barındıkları görünür. Böylelikle gözlerin işlevini kaybedip beyaz bir ışıktan başka bir şey göremez hale geldiğinde yavaş yavaş bahsedilen duyguların da köreleceğini *görüyoruz*. Artık kimseyi görmeyip kimsenin de kendisini göremediğini anlayan körlerin insanlıktan çıkıp hayvansı bir tavır sergilemelerine tanık olan sadece bir kişi var. Bu kör olmayan kişi kör olmadığını çevresine söyleyemiyor bunun nedeni ise çok açık, diğer körlerin onu kendilerinin ihtiyaçlarında kullanma amacı gütmek isteyebilecekleri. Bu durumda bu kişi kör olmayıp çevresine körmüş gibi davranmak zorunda kalıyor ve bu insanlıktan çıkmış birer kör hayvanların hayvanca hareketlerini görüp sesini çıkartamaz hale geliyor. Bu durumda sorulacak en anlamlı soru şu olur heralde ; körlüğün bütün insanları esareti altına aldığı böyle bir ortamda kör olmamak bir şans mı yoksa dehşet verici korkunç bir durum mu ?
