"... Günün karmaşasından ve hummalı yoğunluğundan kurtulduğumuzda, bilinçli bir çaba veya zihinsel irade göstermeksizin pişmanlıklar veya mutluluklarla dolu hayallere dalarız... Unutulmuş geçmişin bütün mutlu veya üzüntülü görüntüleri ruhumuzda toplanır... Önceden yaşanmış tecrübeleri ve zevkleri tekrar yaşarız... Küçük kibirlerimizi veya oyunlarımızı hatırlarız... Kendimize şunu açıklarız: ' Bu ben değilim! Ben hiç bu kadar pervasız olmadım, emin ol! '... Yine de geçmiş yalan söylemez; geçmiş değiştirilemez...eğer öyle olmasaydı! Kutsal ruhların ve meleklerin varlığının ne anlamı kalırdı ki!.."
Orada beraber dua ettiğim kadınların ve erkeklerin gözlerinde, kendi hayat hikâyemi okudum. Bu dilleri, amaçları, fikirleri farklı insanlar şimdi, aynı acıyı çektikleri için, aynı ailenin çocukları olmuştu.