Eda
@edaakgun97
7 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
“Nereye doğru gitmem gerektiğini bana söyler misiniz?”
“Bu nereye varmak istediğine bağlı,” dedi kedi.
Alice, “Bunu pek önemsemiyorum,” dedi.
Cheshire Kedisi, “O zaman,” dedi, “ne yöne gittiğinin de bir önemi yok.”
“Bir yere varmak koşuluyla,” diye ekledi Alice.
“Ah, elbette bir yere varırsın,” diye yanıt verdi kedi. “Eğer yeteri kadar çok yürürsen.”
Reklam
Gülüyorduk ve bütün felaketler uzaklarda kalmıştı.
“Olsun, onu öldüreceğim.”
“Ne diyorsun evladım sen, babanı mı öldüreceksin?”
“Evet, öldüreceğim. Çoktan başladım bile. Öldürmek derken öyle Buck Jones’un tabancasını alıp dan diye öldürmeyi kastetmiyorum. Öyle değil. Kastettiğim onu kalbimde öldürmek. İyiliğini istemekten vazgeçmek. Derken bir gün ölüp gidecek.”
Ama yakında her şey yoluna girecekti. Çocukların yaraları çabuk geçerdi, gelecekte sürekli tekrarlayacakları, “Evlenince geçer,” ifadesindekinden bile çabuk…
Bilesin ki kalbimiz kocaman olduğu sürece sevdiğimiz her şey içine sığar.