edaa
@edaayd
düşlediğim için, ben ben değilim
Şu anda okuduğu kitaplar
cehennemden cenneti, acılar içinden mavi gökyüzünü anlatabileceğini mi düşünüyorsun?
soğuk çelik raylardan yeşil çayırları anlatabilir misin?
bir maskeden gülümsemeyi?
anlatabileceğini düşünüyor musun
ve sana kahramanlarınla hayaletleri takas ettirdiler mi?
ağaçlarla sıcak külleri?
Sıcak hava ile soğuk bir esintiyi?
bozuk para olarak soğuk konfor verdiler mi?
ve kafesteki başrol için savaştaki sıradan rolü değiştin mi?
burda olmanı ne çok isterdim
biz sadece balık kabında yüzen iki kayıp ruhuz, yıllar boyunca hep aynı yüzeyde koşan
ne buldun? aynı eski korkuları mı?
keşke burda olsaydın
Pink Floy-Wish you were here
Reklam
Okuyorum ve işte özgürüm. Nesnelliğe ulaşmışım. Ben olmaktan, o dağınık varlık olmaktan çıkmışım....
Tahtından feragat eden bir kral gibiyim okurken. Nasıl ki kralın asasıyla tacı en yüksek değerine, kral giderken onları yere bıraktığında ulaşırsa; ben de sıkıntının, düşün bütün madalyalarını giriş odalarındaki taşlara bırakıyor, sadece bakışımdaki soyluluğu kuşanmış olarak merdivenleri tırmanıyorum...
İnancın hayaletlerini bırakıp aklın hortlaklarıyla haşır neşir olmak, sadece ve sadece yeni bir hapishaneye geçmek demektir. Sanat bizi eskimiş, resmi putlardan olduğu gibi, gene alelade birer put olan yüce gönüllülükten ve toplumsal meselelerden de kurtarır ..
İnsan, ilginç ya da yararlı ne anlatabilir? Başımıza gelmiş olan şeyler, ya herkesin başına gelmiş ya da yalnızca bizim başımıza gelmiştir; ilk durumda bayatlamıştır, ikinci durumda da bizden başkası anlayamaz onları. Hissettiklerimi yazıyorsam, hissetmenin ateşini azaltmak için başka çare olmadığından.İtiraflarım önemli değil, çünkü hiçbir şey önemli değil. Hissettiklerimle manzaralar çiziyorum ben. Duyularımı tatil ediyorum. Üzüntülerini bastırmak için nakış işleyen, hayat denen şey var olduğu için örgü ören kadınları çok iyi anlıyorum..
Asla gerçekleşmiyoruz.
Karşı karşıya duran iki uçurumuz biz- Cennet'i hayranlıkla izleyen bir kuyu.
Reklam