Eda Erkul
@edaerkul
Kitaplar notaya, sohbet ise şarkı söylemeye benziyor.
44 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·196 syf.·
2022 1. kitabı
Reklam
Edebiyat tarihinin en çarpıcı girişlerinden biri..
"Gregor Samsa bir sabah huzursuz düşlerinden uyandığında kendini yatağında kocaman bir böceğe dönüşmüş buldu." - Bammm !
Kitap başlar başlamaz direkt konuya giriyor. Gregor Samsa bir sabah kalkıyor ve kendisini böcek olarak buluyor.
Bir sabah uyandığınızda kendinizi böcek olarak bulduğunuzda ne yaparsınız? İlk düşüneceğiniz şey ne olur?
Gregor Samsa'nın ilk düşündüğü şey -işe geç kalacağı korkusu- oluyor. İşte kitabın özeti bu.
Kafka'nın sistem içinde köleleşen, sürekli olarak bazı sorumlulukları yerine getirmesi beklenen bu sorumluluklar yerine getirilmediği takdirde toplum tarafından dışlanan bu insanı resmettiği öyküsü.
Tıkır tıkır işleyen bir sistemden çıktığınızda veya ara verdiğinizde her şeyin rengi değişecek, tavırlar değişecek, sevgi, saygı bitecek mi ? Bunu öğrenmenin tek bir yolu var. Ara vermek, durmak. Bunu yaptığınızda aileniz dahil kimse sizi sevmeyecek, istemeyecek, tiksinecek. Belki o zaman bazılarının gözünde -yok edilmesi gereken- küçük bir böceğe dönüşürüz. Kim bilir ?
Her şey bittikten sonra temizlikçi kadının ailenin yanına gelip o şeyin temizliğini düşünmenize gerek yok demesi ve Gregor Samsa'nın cesedini yok etmesi size neyi çağrıştırıyor?
Son olarak kitabın basılacağı zaman Kafka'nın yayınevine kapağa böcek fotoğrafı konulmasını istemediğini, bunun algıyı değiştirebileceğini bildirmesine rağmen; çok sevdiğim İş bankası yayınları dahil pek çok yayınevinin neden aksini yaptığını anlayamadım. Bu kadar büyük bir eser için büyük saygısızlık.
Neyse efendim okumayanların çok şey kaybettiği bir kitap!
Okuyun, okutturun.
Bağımsız birer birey olabilmek dileğiyle..
9/10
Beğendi
·2021 18. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 30 Ocak 2021 03:27
·Oldukça tartışmalı, hakkında sayfa sayfa yazılar, incelemeler bulabileceğiniz bir kitap Sineklerin Tanrısı. Başlarda, tatlı tatlı ilerleyen bir mercan adası macerası gibi gelse de işin aslı öyle değil!
Günümüz hümanist insanlarının en değer verdiği şeylerden biridir çocuklar. Çocuklar hep masumdur. Bir hata, bir yanlış yapsalar dahi bunu düşünerek, planlayarak, isteyerek değil bir kaza sonucu, yani tamamen yanlışlıkla yapmışlardır. İşte bu kitap, düşüncelerinizin köküne bir dinamit koyacak ve ateşleyecek! Baaaam!
Sayfalar ilerledikçe, lan bir dakika! Noluyor? Ben ne okuyorum? Gibi soruları sormaya başlayacaksınız!
Çocuklar masum mudur? Yoksa içinde bulundukları koşullara mı uyum sağlarlar? Onlara öğretilen İngiliz asilliğini bu vahşi adada devam ettirebilecekler midir? Yoksa öğretilmiş nazikliği bırakıp, özlerine mi döneceklerdir? Peki özlerinde ne var? Eli sopalı bir vahşi mi?
Çocuklar da insandır en nihayetinde. Ve insan fırsatını bulduğunda, içindeki o vahşinin sesinden başka her sese kulağını büyük bir istekle tıkar! İnsan, özünde vahşi hatta iktidar düşkünüdür. Hatırla Süleyman! İdrak et Süleyman! Hangi padişah öldürmemiş kardeşini? Hangi iktidar, en güzel en masum duyguları köreltmemiş? Bir avuç çocuk, başlarında tek bir büyük olmadan hayatta kalabilir mi? Peki onların hayatta kalması için kimlerin ölmesi gerekir?
En çok kitabın ismini merak etmiştim. Kitabın ismi öyküde geçen ölü bir domuz kafasını betimliyor. Etrafında sinekler dolanan domuz kafası “SİNEKLERİN TANRISI” olarak kitaba ismini veriyor.
Ara bilgi olarak yazar kitabı öykü, roman olarak değil "alegori" olarak tanımlıyor. Asla bir çocuk kitabı değil diyor.
Çeviriden ötürü kitabı sıkıcı bulanlar olmuş, kitaba mutlaka şans verin. Sonsözü okuduğunuzda her şey yerli yerine oturacak. Bu kitap, bakış
Reklam