Belirli bir yaşı attıktan sonra, “ Herkesin kendine özgü bir karakteri vardır” diye kendimi savunuyorum ancak gençlik döneminde bu beni çok rahatsız ediyordu. Bilinçaltında hep bir suçluluk duyuyordum.
İnsanların, muhtemelen herkesin, unutamadığı bir durumu başkalarına sözcüklerle pek de iyi ifade edemediği, yüreklerine ağır gelen deneyimleri vardır, pek çoğu bunları tam dile getiremeden yaşar ve ölürler.
“Anlamıyor musun?” diye haykırdı Vera, “Hayvanat bahçesi bu ada. Hayvanlar da biziz… Dün gece hiçbirimiz insana benzemiyorduk. İnsanlıktan çıktık. Hayvanat bahçesi burası…”