eda
@edakodi
bu zamana kadar kendi dünyamda yaptığım tüm öz çatışmalarımı, çelişkilerimi bir saatte tekrar gözden geçirdim sanki. eser biraz ben, biraz sen, biraz onlar …
ne, ne, ne? mükemmel bi eserdi, o kadar akıcı ki ne ara başladım ne ara bitirdim bilmiyorum. dili sade, tertemiz bi eserdi. hem ilk polisiyem hem de ilk japon klasiğimdi. bu kadar seveceğimi tahmin etmemiştim. elbetteki sıradaki alışveriş sepetimde japon klasikleri ve kült polisiyeler olacak :)
üç beş kitap okumuş bi okur olarak elbette benim pek haddime değil olumlu veya olumsuz eleştiri yapmak ama ben pek sevemedim. ya gözümde çok büyüttüğüm için-zamanında yasaklanan, eşcinsellik söz konusu olan bi eser- ya çok uzun bi zamana yayarak okuduğum için ya da bazı karakterlerle tamamen zıt düşüncelerde olduğumuz için, bilemiyorum. son bölümlerinde ve kitabın sonunda çok büyük şoklar yaşadığım bi eser oldu, yine de nötr kalmalıyım diyorum.
iyi ki, iyi ki bu kadar uzun zamana yayarak yavaşça okumuşum. hem o kadar mutluyum hem de o kadar üzgünüm ki, sadece bu eseri kendime kattığım için gururluyum. kitap hakkında bir yorum yapmama gerek yoktur diye düşünüyorum, umarım. zendagi migzara
ilk orhan pamuk okuyuşumdu, ortalara doğru sıkılıp fazlaca ara verdikten sonra sonunda bitirebildim. aslında o kadar dolu dolu bir kitap ki iki ayrı okuyucu kitlesi olmasına rağmen ben seven tarafta yer alıyorum sanırım, bi aşktan ziyade baba-oğul ilişkisini bol bol gözlemlediğim bi romandı.
