edalingo
@edalingo
hiç var olmamış bir dünyayı gerçekmiş sanıp
İnsanların çoğu, arzu edip etmediğinden emin olmadığı hayatların peşinde harcar yaşamını. Ömür boyu istediği ama kendisinin hiçbir işine yaramayan şeyleri arar durur bazıları. Bu öyle bir arayış ki hayatın tek amacı buymuş gibi bir anlamsızlığın peşinden sürüklenmekten başka bir şey değildir. Kendini tanımayınca insan, ne aradığını da ne istediğini de bilmez. Çoğu insan bu şekilde kaybeder kendini. Hayat, nereye çıktığı belli olmayan yollar ve hangi yoldan gittiğini bilmeyen yolcularla doludur.
Reklam
Puan vermedi·88 syf.·
27 saatte okudu
·2021 28. kitabı
Eğer bir gün ölümden çok korkarsınız, doğmadan önceki halinizi düşünün.
İşte ölüm böyle bir şeydir.
Hiç doğmamış bir insan, doğmamış olandan daha şanslı değil midir? En azından ölmeyecektir. Henüz o yola girmemiştir. Dilediği kadar doğmama hakkı vardır yaşamı henüz solumamış birinin. Bir hapsoluş değil midir insanın dünyada yer alması, cezası da ölümdür. Ve bu cezanın yerine getirileceğini herkes bilir, bu sadece zaman meselesidir.
Sanki insanlar da hayvanlar da bir bilinçsizliğin patlamasıyla hayatın içine öylece atılıvermişler. Bir şaşkınlığın ortasında öylece bekliyor ve bu bekleyiş esnasında kımıldayan varlıklarıyla kendilerini oyalıyorlar. Hepsi kendince bir şeyler yapıyor ve bazılarının hareket alanı daha geniş. Hem hayvanlara hem de insanlara baktığımda, yaşamlarını sürdürmek için aynı şeylere ihtiyaç duyuyor ve gün bittiğinde ya da başladığında aynı döngüde yer alıyorlar. Bundan daha büyük bir benzerlik örneği olabilir mi? Her ikisinin de var olmak için aynı şeylere ihtiyacı var. Birinin yemeği çok pişmiş ötekinin çiğ tercih etmesi durumu pek de değiştirmiyor.
Reklam