edalingo
@edalingo
hiç var olmamış bir dünyayı gerçekmiş sanıp
maddenin dönüşümü... ölümsüzlüğün karşısında bu ucuz bahaneyle teselli olmak ne büyük korkaklık! bilincin dışında doğada meydana gelen bu süreçler, insanın aptallığından daha aşığıdır, çünkü aptallıkta bile bir bilinç ve irade mevcuttur; süreçlerde ise buna eşdeğer bir şey yoktur. yalnızca ölüm karşısında saygıdan daha çok korku duyan bir korkak, bedeninin zamanla bir otun, bir taşın ya da kurbağanın içinde yaşayacak olmasıyla teselli olabilir. maddenin dönüşümünde kendi ölümsüzlüğünü görmek, kırılan ve artık faydasız olan değerli bir kemanın kutusuna parlak bir gelecek öngörmek kadar gariptir.
+insanın huzuru ve memnuniyeti dışarıda değil, içindedir.
-nasıl yani?
+sıradan bir insan iyiyi ya da kötüyü dışarıdan, yani bir atlı arabadan ya da bir çalışma odasından bekler. düşünen bir insan ise kendinde bulur.
‘insan neden ölümsüz değil?’ diye düşünüyordu. ‘beynin ve kıvrımları, görme ve konuşma kabiliyeti, bu sağlık ve deha, bütün bunlar toprağa karışarak eninde sonunda yerkabuğuyla birlikte soğumaya ve sonrasında dünyayla birlikte güneşin etrafında milyonlarca yıl anlamsızca ve amaçsızca dönmeye mahkûmsa neye yarar? toprağın altında soğuyacak ve dünyayla birlikte dönecekse insanı bu yüksek, neredeyse tanrısal aklıyla yoktan var etmeye ve sanki alay edercesine tekrar çamura dönüştürmeye hiç gerek yok.’
nasıl yalnız olmayı sevelim ki? hiç kimse sevmez vedaları. ama hayat veda etmeyi de öğretiyor. kendi kendinize yetmeyi, yalnız kalabilmeyi öğreniyorsunuz.
uzun süredir okuduğum hiçbir kitap beni bu kadar etkilememişti. yaşarken, nefes alırken ‘yaşlanmayı’ bu denli düşünmemiştim, düşünememiştim. her sayfayı geride bıraktığımda aziz’i düşündüm, yaşarken neler düşündü? nelere göre karar aldı? her yeni sayfaya geçerken o atı düşündüm, erik ağacını ve asmayı düşündüm. yaşlanmanın kötü olduğunu, insanın içine oturan engelleyemediğimiz eylem olduğunu daha iyi anladım. keşke daha önce okusaydım diyordum kitabı okurken, şimdi de iyi ki şimdi, şu an okumuşum dedim. imkanınız var ise okuyun, okutun hiç pişman olmazsınız. hayatımın en kitaplarından biri artık.
