Züleyha, Yûsuf'a bir mektup yazmaya başlayınca. Yûsuf diye başladı, Yûsuf diye bitirdi. Gördü ki hitaptan öteye geçemedi. Anladı ki aşkın nâmesinde ser-nâmeden öte kelâm yok. Ve Züleyha'nın lügatinde Yûsuf'tan öte sözcük yok.
Momo'nun hiç kimsenin yapamayacağı şekilde başardığı şey dinlemekti. Belki şimdi pek çok kimse, bu da bir şey mi, herkes dinlemesini bilir, diyecektir. Oysa hiç de öyle değil. Çok az insan gerçekten iyi bir dinleyicidir.
Kurudum da kadid oldum kumlarda,
Sefer bekleye bekleye her gün ben
Enginlerden bir rüzgâr esmez mi serin serin,
Pul pul ürperişler geçer içimden.
Bırak beni sahil, bırak beni kum!
İnsaniyetinize sığınıyorum!
Zeki Ömer Defne