Edanur Koçak
@edanurkocak
Şu anda okuduğu kitap
Çocuk Olmak Mücadelesi1000Kitap
Kitap fakir bir ailenin 5 yaşındaki çocuğu olan Zeze’nin hayatını konu alır. Zeze herkesin yaramazlıklarından çok şikayet ettiği mahallede ne olsa onun başının altından çıktığını düşündükleri ve bu yüzden sürekli dayak yiyen hayal gücü çok geniş olan bir çocuktur. Bu kitap Zeze’nin çocuk kalma, yetişkinler arasında çocuk olma mücadelesini anlatır.
Zeze sadece öğretmeni, ablası, şeker portakalı fidanı ve Portuga’nın yanında yaramazlık yapmaz. Çünkü sadece onlar Zeze’nin bir çocuk olduğunun farkındadır. Ona çocuk gibi davranırlar ve onun yaptıklarını anlayışla karşılarlar. Diğer yetişkinler Zeze’den kendisi gibi olmasını isterler. Bir çocuğun yetişkinlerin derdini anlaması, her şeyi bilmesi beklenemez. Bir yetişkinin, bir çocuk gibi hayal kurabilmesini, hayallerinin içerisinde yaşayabilmesini, rengarenk hayallerinin uçsuz bucaksız her köşesinde gezebilmesini, soluk alabilmesini bekleyemediğimiz gibi… Zeze’nin bir çocuk olduğunu ailesi ve mahalleli Zeze ölüm döşeğindeyken anlarlar ve Zeze’ye bir çocuk gibi davranmaya başlarlar fakat her şey için çok geçtir çünkü Zeze hayata dair her şeyi, hayatın en acı şeylerini öğrenmiştir ve bir daha asla eskisi gibi çocuk olamaz.
Zeze ile Portuga’nın arasında geçen şu diyaloğu da buraya eklemek isterim.
"Ne diyorsun evladım sen, babanı mı öldüreceksin?"
"Evet, öldüreceğim. Çoktan başladım bile. Öldürmek derken öyle Buck Jones'un tabancasını alıp dan diye öldürmeyi kastetmiyorum.
Kastettiğim onu kalbimde öldürmek. İyiliğini istemekten vazgeçmek
Derken bir gün ölüp gidecek."
"Küçücük kafacığın ne hayallerle dolu. "
Böyle dese de içindeki huzursuzluğu atamadığı belliydi.
"Sen beni de öldüreceğini söylemiyor muydun?"
"Başta söylemiştim. Sonra seni tersinden öldürdüm.
Seni kalbimde doğurarak öldürdüm. Dünyada sevdiğim tek insan sensin,
Reklam
Kitap güzeldi. Özellikle Hakan'ın herkese bir şeyler karalıyorum dediği zamanlarda kitaba yazdığı yazılar ve iç konuşmaları beni kitabın içerisine daha çok aldı. Kendime en yakın bulduğum karakter Hakan fakat bana en uzak karakterin de Hakan olduğunu söyleyebilirim.
Kitaba genel olarak baktığımda ise çok fazla olay var, olayların çözümlenmesini beklerken yeniden olaylar çıkıyor. Kitabın sonunda Yıldız'ın da düşüncelerini hayatını nasıl devam ettireceğini, Yıldız ve Yalçın arasındaki ilişkinin nasıl olacağı, katilin kim olduğunu da okumak isterdim. Kitabı okuduktan sonra bende bir yarım kalmışlık hissi oluşturdu. Kitabın çok sürükleyici olduğunu söyleyemem çok fazla ayrıntı vardı ve okurken zorlandım.
Kısacası kitap bir insanın kayboluşunu ve kendini bulma arayışını anlatıyor. Her insan kendinden bir şeyler bulabilir bu yüzden okunmaya değer.
