eda
@edanurtan
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir Victor Hugo şaheseri! Hiçbir karaktere acımadan onları 15. yüzyılın Paris'inde kanlı canlı hissettiren bir yapıt. Yazarın kendisinden bilgiler aktardığı bölümlerde "Bunun konuyla ne alakası var?" demeye yeltendiğim anda lafı boğazıma dizmeyi ustaca becerebildi... Kitapta sadece olay örgüsünün akıcılığına değil Hugo'nun sanat hakkındaki görüşlerine de katılmadan edemiyorsunuz. Muhteşem akıcı bir kitaptı eğer vaktim olsaydı daha kısa sürede bile bitirirdim. Sonunda yüreğiniz parçalanacağına eminim.
Sizlere kitabı okurken öğrendiğim minik bir bilgiyi de eklemek isterim: Victor Hugo'nun bu eserindeki çirkin, kambur, sağır, bir gözü görmeyen ve vücudunda orantısızlık dolu olan sevgili Quasimodo'muz, tıp dünyasına bir adlandırma kazandırmış ve 'Quasimodo Sendromu' olarak kişinin kendisini kusurlu bulması manasına gelen bir ruhsal bozukluk olarak evrilmiş.
Alın bu bilgiyle ne yapıyorsanız yapın :)
