eda
@edanurtan
öğrenci
hukuk
33 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Ah sevgili martı Jonathan... Sanırım bu kitap beni ana fikrinden çok daha başka bir yöne sürükledi. Yazarın utana sıkıla, çekinerek yazdığı 4. bölüm sayesinde bambaşka bir ders çıkardım bu kitaptan. Belki anlatılandan, anlatılmak istenenden, hatta yazarın böyle bir anlam çıkarılmasını dahi istemediği bir sonuca vardım ama ben kutsal olarak gördüğümüz kimi mitolojik, kültürel, tarihi ve dini imgelerin insanlığın sıradanlığını örtbas etmek için oluşturduğu ürünler olarak görmeye başladım. Bilmiyorum belki de bu fikirle nereye varacağımı çözemeyeceğim. Her deneyim ve öğrenimin kutsal olduğunu öğrendiğim bu kitaptaki ve yazarımızın kitabın başında atfettiği gibi, "içimizde yaşan gerçek Martı Jonathan'lara..."
Hayatım boyu açıp açıp okuyacağım, anlamak isteyene onlarca ders veren bir eser.
Açıkçası bu kitabın her yüz sayfasında bir "incelemeye bunu kesin yazayım, ah şunu da ekleyeyim" diye diye okudum. Ama kitabı bitirdiğimde gerçekten tarif edilemeyecek bir hayranlık besliyordum esere karşı bu yüzden yazmak istediğim her şeyi unuttum. İnsandan üstün bir ırkın varlığı denizlerde saklı... Bu yazarın kitapta anlattığında en çok beni heyecanlandıran konu oldu. Muazzam bir bilgi ve bilimötesi bakışla yazılmış. Her bir satırı okurken, yazarın bu bilgilere nasıl sahip olduğuna hayran olmadan edemedim. Beni kitap boyu tek üzen nokta dediğim gibi muazzam bir bilim yoğunluğunun oluşu. Daha kısa sürede bitirebileceğimi düşünmüştüm ama o kadar yoğun ki sindire sindire okumanın verimi daha iyi olacak diye düşündüm. Denizlere bakışımı bambaşka noktaya taşımış olan bu esere binlerce teşekkür sunmak istiyorum çünkü; kendimi bilinçlendirdiğim ve insanları bilinçlendirmek için elimden geleni yapacağım bir deneyim kazandırdı bana. Çok uzak olmayan bir geleceğin izlerini taşıyan bu kitabı sakin bir kafayla uzun soluklu okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
Küçükken elime tutuşturulmuş hadi bunu oku denilen ama çocukluk aklıyla bambaşka şeylere yorduğum kitabı yeniden elime alıp okumak istedim. Tolstoy o kadar açık cümlelerle insan davranışlarını ortaya koymuş ki aslınds evdeki herkesin elinden eline dolaştırdığı ve bir oturuşta bitirebileceği bir kitap. Okurken her bölümünde o kadar etkilendim ki kitaptaki hisleri daha iyi anlayabilmek için yavaş yavaş okudum, sanırım kendimden birçok parçayı kitapta bulmak beni özeleştiriye yöneltti.
Kitabın içeriğinde beni en çok etkileyen giriş hikayesi olan "İnsan Neyle Yaşar?" ve son hikayesi olan "İlyas" oldu.
Değer bilin arkadaşlar, sevin, vicdan sahibi olun ve af dileyin, affedin...
İnsanı yaşatan tek şey sevgiymiş.
Bir Victor Hugo şaheseri! Hiçbir karaktere acımadan onları 15. yüzyılın Paris'inde kanlı canlı hissettiren bir yapıt. Yazarın kendisinden bilgiler aktardığı bölümlerde "Bunun konuyla ne alakası var?" demeye yeltendiğim anda lafı boğazıma dizmeyi ustaca becerebildi... Kitapta sadece olay örgüsünün akıcılığına değil Hugo'nun sanat hakkındaki görüşlerine de katılmadan edemiyorsunuz. Muhteşem akıcı bir kitaptı eğer vaktim olsaydı daha kısa sürede bile bitirirdim. Sonunda yüreğiniz parçalanacağına eminim.
Sizlere kitabı okurken öğrendiğim minik bir bilgiyi de eklemek isterim: Victor Hugo'nun bu eserindeki çirkin, kambur, sağır, bir gözü görmeyen ve vücudunda orantısızlık dolu olan sevgili Quasimodo'muz, tıp dünyasına bir adlandırma kazandırmış ve 'Quasimodo Sendromu' olarak kişinin kendisini kusurlu bulması manasına gelen bir ruhsal bozukluk olarak evrilmiş.
Alın bu bilgiyle ne yapıyorsanız yapın :)
Çarpıcı bir sondan ziyade, uzun ve akıcı bir olay örgüsü içinde buluyorsunuz kendinizi. Yazarın hayatından izler de taşıyan otobiyografik roman yalın dili sayesinde zaman zaman ana karakter Philip ile Paris'te sanatı yaşıyor, Londra'da onun yanında yürüdüğünüzü hissediyorsunuz. Doğuştan yumru ayaklı olmanın küçüklüğünden beri onun için kusurlu olduğu kanısına varmasına sebep olan insanlar yüzünden hayatı boyu kendisini hep eksik ve tamamlanamaz hissedişine çaresizce tanık oluyorsunuz. Aşık olmanın ve hayran olmanın insanda nasıl fedakarlıklara sebep olduğunu kimi zaman Philip'e kızarak okuyorsunuz.
