Eda Aygün Burnaz
@edaygnn
20 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
En sevdiklerimiz genellikle bize en yabancı olanlardır.
Reklam
İstanbul'a bakıyorduk denizden. Bizim İstanbulumuza, çalınmış hayallerin şehrine... Talan edilen anıların başkentine... Yağmalanmış mutlulukların payitahtına... Kırılmış umutların kalesine... Kederlerin kraliçesine... Zorbalığın ele geçirdiği güzelliğe... Sinsiliğin bayrak diktiği zarafete... Açgözlülüğün işgal ettiği berekete... Kendi kanımızı sunmaktan başka çaremiz kalmayan şehrimize; sokağımıza, bahçemize, evimize, mezarımıza…
İstanbul’a bakıyorduk denizden: Nevzat, Demir, bir de ben.
Sisler içindeydi İstanbul…
Katilleri yakaladığımızda bile, başka katilerin başka canlara kıydığını biliyorduk. Katillerin, kurbanların yüzü her gün, her an değişiyordu, değişmeyen tek sey, insanın insanı öldürmeye devam etmesiydi. O zaman neye yarıyordu katilleri yakalamak, canileri cezalandırmak?
Hayır Başkomserim biz kimseyi öldürmedik. Çünkü ölümü yoldaş seçenlerin ölünden başka kazanacakları zafer yoktur.
Önemli olan baktığın şey değil, baktığın şeyin sende neler uyandırdığı.
Reklam