Eda Kandemir
@edda97
Söğüdün Kalbinde
Yıldızları Yakalayanlar
Kaknusia'ya şaştı. Yirmi beş yıllık hasreti kendisi çekse şu anda bütün ayıplanmaları ve ases korkusunu bir kenara bırakıp ona sarılırdı. Sarılmaları geciktikçe de ikisi arasındaki aşkın birer hayalden ibaret olduğunu düşünmeye başladı. Bedenden ruha inmiş duygular... 'Leyla'dan geçme faslı!'
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Son hissettiği şey onu ne çok sevdiğiydi... Ve çok seven, kendi sevgisini daima az buluyordu...
Ben bunları yazarken ağaçlar, kuşlar insanoğlundan davacı oldu. Ruhu duymadı oysa onun. Daha yok mu?
Kumaşım şiirden örülü ama elbisem nesir. Güftem şiir ama bestem düzyazı benim.
Nar ağacı... Mutluluğumun asıl kaynağı bir roman yazıyor olmam değil, zamanda geri gittiğime inanmış olmamdı.