"Sen hiç aşık oldun mu Ali?"
" Tabi Amirim, şimdi bile kız arkadaşım
var diye yanıtladı beni.
" Kız arkadaşından söz etmiyorum Ali
aşktan söz ediyorum. Gerçek aşktan,
insanı katil eden, rezil eden, insanlıktan
çıkaran aşktan söz ediyorum :
Biraz düşündü Ali.
Açık konuşmak gerekirse, öylesini
yaşamadım Amirim" dedi.
" Öylesine yaşamadınsa Nermin'i de
anlayamazsın" dedim. "O yüzden,
boşa öfkelenip durma "
Orhan'i öldürmekle ne kadar büyük bir yanlış yaptıgimi o anda anladım. Karım artık sonsuza kadar onu sevecekti. Canlı biriyle başaçikabilirdim ama ölü biriyle asla.
Yaşam yolum hangi yöne sapmış olursa olsun, ablamı gerçek bir sevgiyle anımsayacağımı sanmıyorum. Ama sevginin bulunmadığı yerlerde bile insan ister istemez pişmanlığa, özleme benzer bir sarsıntı geçiriyor sanırım.