Ete Kemiğe Bürünmüş Bir Ruh
@edebimath
363 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Batı uygarlığının yaptığı gibi, inceltilmiș, soyutlanmıș esyayı sonsuzluk yerine, sonsuzluğu da Tanrı yerine koymak mümkün değildir.
...
Sonsuzluk, Tanrı'dan gücünü alır. Âdeta, ruhla Tanrı arasındaki mesafenin adıdır. Sonsuzluk Tanrı değil, ruhun Tanrı'ya ulaşmak için aşmak zorunda olduğu yoldur.
Tanrı, sonsuzluktan da ötede, sonsuzluğu aşmış ruhtan da ötededir. Öte kavramından, öteden de ötede. Sonsuzluğu aşmış ruh, Tanrı' nın varlığında yok olduğunu duyar. Bu da insanın ulaşacağı en son noktadır...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölüm Dikkati
Eşya düzeni, sonsuzluğu ortadan kaldırarak yerine geçmek istediği her sefer bu dikkatin ağına çarpmalı ve radara çarpan bir ışık gibi kendi yerine yansımalı...
Ruh, ölüm dikkatinde yaşar...
Evet, ruh, ebediyetten ırak, günübirlikte yaşayamaz hep. Batı uygarlığının günübirlikleri yanyana getirerek sanısını verdiği yapma ebedilikte bile. Çünkü: ebedîlikle ebedîlik sanısı aynı şey değildir ve aynı şey olamaz.
Ruh, şimşeğe ve aleve alışıktır ve âșıktır ve hasrettir. Doğu edebiyatlarının temel motiflerinden olan "pervane" örneğinde olduğu gibi, o, sürekli olarak külde... yaşayamaz. İç hararetimizle yaşar o; yoksa, eşyanın soğukluğunda tiril tiril titrer.