edebiokul Salih
@edebiokul
İG edebiokul Edebiyat, siyaset, tarih, ve uluslar arası ilişkiler konusunda kafa yoran, genel hatları ile mesleğinde her gün kendini geliştirmeye çalışan bir garip derviş.
Güvenlik ve Bilişim sistemleri teknisyeni
İlköğretim
Gaziantep
Gaziantep, 1 Eylül
205 okur puanıAralık 2018 tarihinde katıldı
Ben kim miyim!
Bugün radyoterapimin yirmi beşinci, kemoterapimin ise beşinci günü. Bir kaç ay önce boğulurcasına öksürük nöbetleri sonrasında gittiğim dahiliye uzmanı, onkoloji servisine yönlendirdiği zaman anlamıştım bir şeylerin ters gittiğini.
"Akciğer kanserisiniz" dedi doktorum. Üzüldüm, "tahliller, tetkiklerde başka organlara yayılmamış, ameliyata gerek olmadan radyoterapi ve kemoterapi ile sizi sağlığınıza kavuştıracağız inşallah" sözleriyle de şükürler ettim.
Ben kim miyim?
Uzun yıllardır kendime sıkça sorduğum bu soruya cevap ararken, kim bilir belki de anlattıklarım sonrasında siz bana kim olduğumun cevabını verirsiniz.
Bir Üsküp sabahında babamla annem, ben ve kardeşlerimi karşılarına alarak "evimizi sattık, İstanbul'a yerleşiyoruz" dediklerinde sevinç ve hüznü aynı anda yaşadığımı bugün gibi hatırlıyorum.
Küflü anılarım vardı, pas tutmuş, temizlemek istemediğim bir o kadar da parlak, hatırladıkça ruhumu aydınlatan.
Bahçe içerisinde iki katlı bir evimiz vardı. Babam devlet dairesinde memur, annem sosyal hizmetler görevlisi. İki ablam, iki kardeşim toplam beş çocuktuk, hepimiz öğrenci.
Mahallemiz müslüman, sırp, arnavut ve hırvat komşularımızla kimi zaman iyi kimi zaman tuhaftı. Dini bayramlarda Müslüman öğrencilerin giydiği bayramlıklar, sırp öğretmenler tarafından kirletilmeye çalışılırken, aynı mahallede komşumuz olan sırplar, bizlere olan saygılarından dinimizin yasakladığı değerlere dikkat ederlerdi.
Hırvat sırpla, boşnak arnavutla evlenir, kimse kimsenin dinini, milliyetini sorgulamazdı.
Çocuk her zaman her yerde çocuktur, milliyeti, dini değerleri yüreğinde kirletmeden, zihninde süzmeden başka bir çocuğu, çocukça, masumca sever.
Biz de öyle severdik.
13 yaşlarımda iken hep birlikte İstanbul'a göç ettik. Tıpkı Üsküp'te sattığımız eve benzer bir ev satın almıştı
edebiokul Salih
Rabbim şifa versin pes etmeyiniz zira mücadeleci ruhların karşısında hiç bir hastalık başarılı olamaz. Bu da bir imtihan ve elbette bu da geçer ya hû!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Müstakil ev yapısı niteliğinde, 1 veya 2 katlı, her bir ailenin kendine ait ve bahçeli olan; modern biçimde imar edilmiş barınma biçimine yatay mimari olarak tanımlıyoruz. Dikey mimarinin aksine yere yakın ve genel olarak villa tipi yapılanma biçimidir...
Yazımızın tamamını okumak isterseniz link bu linkten ulaşabilirsiniz.
yazilist.com/turkiyede-kentl...
edebiokul Salih
Hakikaten çok güzel bir yazı olmuş bu konu üzerine bir zamanlar kafa yormuştum tedbirler muhteşem kaleminize sağlık
Kış bahane aslında.
Sahte insanlar soğutuyor bu dünyayı.
edebiokul Salih
Nazım'ında dediği gibi bu dünya soğuyacak bir buz yığını gibi. İşte hep bu insanlar yüzünden.
Arkadaşlar ben bugün biraz sıkıldım, neler yapıyorsunuz anlatsanıza biraz 🌸
edebiokul Salih isimli okura yanıt verildi
edebiokul Salih
Bende en son sayfanı okuyup 4 mevsimi yaşadım şu an zemheri ayaza tutuldum