Emine Beyazıt
@edibe0
Ben Kudüs'ü kol saati gibi taşıyorum
Ayarlanmadan Kudüs'e
Boşuna vakit geçirirsin
Buz tutar
Gözün görmez olur.
"Şimdi düşünmenin sırası değil, gerçek olduğu gibi karşımızda," diyor, metanetimi kaybediyordum. Düşüncelerimin hepsinde lüzumsuz abartmalar olduğunu o zaman da pekâlâ fark ediyordum, fakat ne yapayım, elimden bir şey gelmiyor, sıtmaya tutulmuş gibi titriyordum.
Reklam
İnsanların yönü, haritasını bilmem
Diğerleri nasıl ulaşır düşlerine?
Benim kalbim karanlıklara usulca renkler verir.
Okumaktan başka yapılacak işim, gidecek yerim yoktu, çünkü çevremde saygıya layık, beni kendine çekebilecek bir meşguliyet bulamıyordum.
O sıralar beni üzen bir mesele daha vardı: Ne ben kimseye benziyordum ne de herhangi biri bana. "Tek başımayım ama onlar hep birlik." diye düşünmekten kendimi alamıyordum.
Reklam