Emine Beyazıt
@edibe0
Ben Kudüs'ü kol saati gibi taşıyorum
Ayarlanmadan Kudüs'e
Boşuna vakit geçirirsin
Buz tutar
Gözün görmez olur.
Doğan Cüceloğlu 9 Şubat 1938’de Mersin’de doğmuş Türk psikolog ve akademisyendir. Kitap 11.01.2021 tarihinde yayınlanmıştır.
Yazar, kitaba hayatın anlamı nedir diye giriş yaparken hayatı nasıl anlamlı kılabileceğimiz konusunda bize aydınlatıcı ufukların kapısını aralıyor. Özellikle "öz" üzerinde duruyor ve şöyle söylüyor : "Bana göre hayatın anlamı 'keşif'tir. Hayat bir keşif yolculuğudur. Neyi keşfedeceksin? Özünü, kendini."
Özünü bulan ve kendi anlamını keşfedebilen bir insan için hayat daha anlamlı ve yaşamaya değer bir hal alıyor. Çünkü ancak bu takdirde bir amacı ve hayata karşı duruşu olabiliyor insanın. Yılgınlık, amaçsızlık, hevessizlik, tembellik vb. şeyler ancak böyle olduğunda ona uğramıyor. Uğrasa bile onunla cesurca savaşabiliyor kişi.
On bölümden oluşan kitapta her bölümde farklı konular üzerinde duran yazar özellikle "ben" ve "biz" kavramlarını ön planda tutmuş.
Son bölümünde ise "Neleri okumalı, dinlemeli ve seyretmeliyiz?" adlı bir başlık altında kendi tecrübelerinin yol göstericiliğinde bize tavsiyelerde bulunmuş.
Var mısın? 
Doğan Cüceloğlu
Var mısın? Doğan Cüceloğlu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Susuyorum . Konuşamıyorum. Öylece hareketsiz kalıyorum. Sanki zihnimden vurulmuş gibi, yığılmış gibi sanki. Bu anlatılanlara inanamıyorum. Nefsin dilinden bunların söylenebilmesi beni hayrete düşürüyor. Kendimi bir rüyada zannediyorum. Bütün olanları, bütün hissettiklerimi bana söylüyor nefsin dilinden. "Şimdi belki de bir gece vakti son cümlelerini okuyacaksın bu kitabın ve beni tanıdığını sanacaksın." diyor ben de tam öyle sanıyorum. Ve bir akşam vakti son cümlelerini okuyorum bu kitabın. (Kitabın son kısmından bir alıntı. Ve hissettiklerim aynıydı bunu söyleyen okur ile.)
Bazı kitapları daha önceden okumadığı için üzülür insan. Yıllar önce kütüphanede gözüme çarpıp ödünç aldığım ama okumaya bir türlü fırsat bulamayıp geri teslim ettiğim bir kitaptı. Aslında fırsat bulunmaz, fırsat yaratılır eğer çok istiyorsa insan bunu da zaman geçtikçe anladım. Ve diyorum ki belki de nefsimin bir kandırmacasıydı bu. Kitapta şöyle diyor çünkü:"Bizi durduran ve kandıran da nefsimizdir. Ve hatta şu an içinde bir ses varsa ve 'Okuma bu kitabı, bırak" diyorsa sana, inan ki o da nefsinin sesidir."
Bir hafta öncesi kadardı tekrardan önüme çıktı bu kitap. Kitapçıda bakınırken kitaplara gözüme çarptı bir anda. Şükür ki çarpmış diyorum. Bunu kitabı okuduktan sonra dedim kendi kendime. Çünkü bir şeylerin farkına varıp ona göre hayatına yön verebilmek çok önemli bence bu hayatta. Bu kitap da nefsin farkına biraz da olsa varmamız için bize yardımcı oluyor ve onu tanımamızı az da olsa sağlıyor. O yüzden daha fazla geç kalmak istemezdim bu kitaba. Evet kitapta anlatıyor nefs kendini ama yine diyor ki unutacaksın bütün bu anlattıklarımı kısa sürede. Kitabı bitirip de bir iki dakika öylece düşündüm sadece. Haklı mı çıkacak nefs bu söylediğinde diye? Haklı çıkmaması için uğraşacağıma söz verdim o
Bazı yaşanmışlıklar, insanı olduğundan daha farklı birisine dönüştürebilir hayatta. Ya da buna yaşanması mümkünken yaşanamayan şeyler de diyebiliriz. Hayata dair bakış açısını değiştirir, sessizliği sevdirir, yalnız kalıp belki bir çiçek veya bir hayvan bazen de bir ağaçla konuşabilmeyi öğretir insana. Ve insan, susmaya başlar kalabalıklar ortasında. Üstüne düşmedikçe bir şeyler, konuşmaz. Bir kaç tane dostu hariç açmaz içini kimseye belki. Dışarıdan bakıldığında düşünceli görünürken aslında içinde bir şeyleri halletmeye çalışır gizliden. Ve en önemlisi de kendini, kendinden daha iyi bilen bir zata her şeyiyle yönelir ki bu da o imtihanın en güzel kısmını oluşturur. O yönelişten sonra ise en büyük aşkı bulan gönül geriye dönüp de aramaz başka hiçbir şeyi. Önüne kadar da gelse uğruna günlerini gecelerini harcadığı şey, artık anlamını yitirmiştir. Kalbine dönüp sorduğunda aradığını bulan kalp istemez artık fazlasını. Aslında fazlası da değildir o, eksiktir o kalbindekine göre fazlasıyla. Ve bana bu yorumu yazdıran şeyin en kısa özeti de şu sözdür: Leyladan geçmeden mevlaya varılmaz.
Bu romanda da buna benzer bir hikaye gördüm ben kendimce. Uzun zamandır okumak istediğim bir kitaptı. Kendime yakın bulduğum ve bazen Bihruz Bey'in yerindeki benmişim gibi hissettiğim kısımlar oldu kitapta.
Her kitap farklı bir bakış açısı katar insana ve bu kitap da elbette farklı bir bakış açısı kazanmamı sağladı bana. Hayat her şeyi tecrübe etmemiz için çok kısa olabilir belki ama bu tecrübeleri okuyarak, gözlemleyerek, dinleyerek kazanabilmemiz mümkün. Kitaplar da bunun için en büyük fırsattır bizim için.
