"Sherlock ile Watson, Don Quijote ile Sancho Panza'ya benziyor fakat?"
"Asla. Don Quijote gerçeklerden kaçıyordu. Sherlock ise gerçeklere koşuyor. Sancho yoldaşının 'kaçık' olduğundan emindi. Watson ise arkadaşının dahi olduğu fikrinde."
“İnsanın kendisini unutmasında bir neşe var. Böylece başkalarının gözlerindeki ışığı kendi güneşim kılacağım, başkalarının kulaklarındaki müziği kendi senfonim yapacağım ve başkalarının dudaklarındaki gülümseme benim mutluluğum olacak. Galiba mesele burda: Modern dünyada o kadar benmerkezci hayatlar sürüyoruz ki başkalarının gözlerindeki ışık bizim güneşimiz olmuyor.”
“Hayal kırıklıklarımızı reddetmek yerine onları görmek, kabullenmek ve aksayan hayatımızla ilgili sorumlulukları almak... Hayat kitabımızı, hayal kırıklığı ve umudun mürekkebine banarak yazıyoruz, bu yüzden olsa gerek, sayfaları rengarenk.”