Tepeye tırmandığımı zannederken aslında bayır aşağı koşmak. Tam böyleydi durum. İnsanların gözünde giderek yükselirken aynı anda hayatta benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu. Madem öyle ölmeye hazır ol!
Ölüm! Hiçbiri bilmiyor bilmek de istemiyor acımıyor bile. Vur patlasın çal oynasın umurlarında değil. Oysa onlar da ölecek. Ne aptalca önce ben öleceğim onlar daha sonra. Ama onların da başına aynı şey gelecek oysa onlar gülüp eğleniyor aşağılık yaratıklar.