Zweig, çok kısa bir metinle
bile insana o duygusal gerilimi iliklerine kadar hissettirmeyi başarıyor. Özellikle karakterin kendi tutkularına ve zaaflarına yenilişi, bana insanın kendi içinde en büyük düşmanı olabileceğini gösterdi. Beni en çok etkileyen şey ise, çöküşün bir anda değil, küçük küçük kırılmalarla, farkına bile varmadan yaşanmasıydı. Bu yönüyle kitap bana sadece bir hikâye değil, aynı zamanda insan ruhunun bir aynası gibi geldi.