Emre
@ee__
1789 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Yalnız başına yaşayan insanların içlerinde, anlatmaya gönüllü oldukları bir şeyler her zaman bulunur.
Sayfa 50
Puşkin'in dediği gibi, ‘Bizi göklere çıkaran yalan, bize, gerçeklerin karanlığından daha değerlidir.’
Sayfa 43
"Neden hiçbir şey beklediğimiz gibi olmuyor? Neden?
Neden çaresizce çürümek zorundayız acı ve arzularla ikiye bölünerek?
Neden hayatımı sürgün geçirdim?
Neden yalnızca o nadir anlarda kendimi evimde hissettim, dilimi konuşma lütfu nasip olunca?
Kayıp kelimeleri henüz telafi edebiliyorken ya da sessizlikte unutulmuş kelimeleri bulup
çıkarabiliyorken.
Neden?
Söyle anne, neden sevmeyi bilmiyoruz?"
Şu gereksiz varoluşlardan hiç olmazsa birini ortadan kaldırmak için, canıma kıymayı düşünür gibi oluyordum. Ama ölümüm bile fazlalık olacaktı. Cesedim de; şu güleç bahçenin dibinde, çınar ağaçlarının arasında, şu çakıl taşlarının üzerinde, kanım da fazlalık olacak; en sonunda, temizlenmiş, kabuğu çıkarılmış, dişler gibi temiz ve ak pak kemiklerim de fazlalık olarak kalacaktı. Her zaman için fazlalıktım ben.
