derin karanlıklarla mistik ışıklar arasındaki eşsiz yolda tek başına ilerlerken ruhu çaresiz şaşkınlıkla doluyordu içinde nereye gideceğini bilmeyen birçok özlem uyanmıştı
tanrısal güçlerin sırlarına ve hayatın sonsuz zenginliğine hiç olmadığı kadar yakınlaştığı şu anda onun mucizelerini ve işaretlerini düşünmüyor aksine onları kendi yaratırken yaşıyordu
her mucizenin yansıması gerçeğin içinde değil miydi ve oluşmakta olan bir yaşamın görülen her anı ulaşılmazın bir parıltısı ve sonsuz anlaşılmazın bir çağıldaması değil miydi?
sana mucizelerden bahsettim esther! çoğu insan mucizelerin artık eski zamanlarda kaldığını söyler ama ben onların bugün de var olduğuna sadece onları sessizce bekleyen ve mucizelere inanan insanların yüreklerinde gerçekleştiğine inanıyorum