Geçmişte kalan birini düşünmek gerçekten mümkün müdür? Birbirimizi sevdiğimiz sürece en önemsiz anların, en hafif acıların bile bizden kopup geride kalmasına göz yummamıştık.Sesleri,kokuları,gün ışığının nüanslarını,hatta birbirimize açıklamadığımız düşünceleri bile alıp götürmüştük, böylece canlılıklarını yitirmediler: Bugün dahi bize acı ya da sevinç veriyolar.Bir anı değil; söndürülemez ve yakıcı bir aşk,geriye çekilmek,gölgeye ya da kuytuya sığınmak imkansız