Korkuyla gizlendiğimiz her kuytunun aslında kendi içimiz olduğunu ve içimizdeki her kuytuda da bir korku gizlendiğini...
İnsanın yağmurdan da yanabileceğini...
Gemilerin yalnızca denizler bitince ağlayacağını...
Hüznü sardı gönlüm yine yol göründü
Tanırdım bu halim ilk değildi
Sevgimi görmediler, bana baharım göstermediler
Sevgiden ne anlarlar
Ne dağlardan aştım da nice düşlerden geçtim Anlatsam anlarlar
belki
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
üstüm başım çamur içinde
yanıp sönen ışığına düşe kalka giderim~