Elif
@eelifeken
Kitap okumayı seven bir üniversite öğrencisi
149 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Uzun zamandır bu kadar duygu yoğunluğu yüksek bir kitap okumamıştım. Kitap çok sakin ilerliyor gibi ama sayfalar ilerledikçe insanın içine oturuyor. Özellikle geçmiş, özlem, yarım kalmışlık hissi çok güçlü verilmişti.
Konu olarak; geçmişiyle ve hatıralarıyla yaşayan insanların hikayesini anlatıyor diyebilirim. Kitap Bir aşk hikayesi gibi başlıyor ama aslında aile, kardeşlik, kayıp ve aidiyet üzerine de çok şey anlatıyor.
En sevdiğim şey karakterlerin gerçek hissettirmesiydi. Kimse kurgu karakter gibi değildi. Bazı cümlelerde durup düşündüm resmen. Finali de çok vurucuydu, son sayfalarda parçalar birleşince kitabın başı bile farklı görünmeye başladı bana.
Kemal Varol’un dili de çok güzeldi; abartılı değil ama duyguyu çok iyi geçiriyor. Bitirdikten sonra insanın içinde buruk bir his bırakıyor.
Bence dilinden kaynaklı hızlı okunabilmesine rağmen yavaş yavaş sindirilerek okunması gereken bir kitap. Beklediğimden çok daha başarılı bir romandı.
Bazı kısımları daha net görmek, anlamak isterdim. Bu yüzden puanım 9/10…
Reklam
Çünkü bazı insanlar "gitmek" fiiliyle yan yana yaşardı bu dünyada. Aşkmış, vefaymış, zamanmış, ömürmüş... hepsi boş bir hikâyeydi. Bazı kalpleri zincirlesen de durmazdı; gözleri hep uzak yollara takılırdı.
Bazı kitaplar olaylarla değil, hissettirdikleriyle akılda kalıyor. Ateşböceği Yolu da tam olarak böyle bir kitap. Kristin Hannah bu romanda sadece iki yakın arkadaşın hikayesini anlatmıyor; büyümenin, değişmenin, kırılmanın ve yıllar geçse bile birine bağlı kalmanın ne kadar zor olduğunu anlatıyor.
Kitabın merkezinde Tully ve Kate var. Birbirlerinden tamamen farklı iki karakter… Tully dışarıdan bakıldığında güçlü, başarılı ve dikkat çekici biri. Kate ise daha sakin, geri planda kalmayı seçen bir karakter. Ama roman ilerledikçe aslında ikisinin de kendi eksiklikleriyle savaştığını görüyorsunuz. Bu yüzden karakterler gerçek hissettiriyor. Kusurlular, zaman zaman bencil davranıyorlar, yanlış kararlar veriyorlar ama tam da bu nedenle insan onlarla bağ kurabiliyor.
Özellikle yıllara yayılan dostlukların insanı nasıl değiştirdiğini çok iyi hissettiriyor. Bazen bir arkadaşın hayatındaki yeri aileden bile daha büyük olabilir; kitap bunu oldukça etkileyici şekilde işlemiş.
Kristin Hannah’ın dili çok akıcı. Sayfa sayısı fazla görünse de okurken yormuyor. Özellikle karakterlerin hayatlarının farklı dönemlerini okumak kitabı daha gerçekçi hale getiriyor. Okurken sanki kitabı yaşıyormuş gibi hissettim.
Genel olarak Ateşböceği Yolu, sadece arkadaşlık üzerine değil; kadın olmak, sevilmek istemek, kariyer baskısı, annelik ve yalnızlık üzerine de güçlü bir roman. Duygusal yoğunluğu yüksek, karakter odaklı kitapları seviyorsanız mutlaka okumalısınız…
Bazı kısımların gereksiz uzatıldığını ve tekrar ettiğini düşünüyorum. Bunlar olmasa daha yüksek puan verebilirdim Puanım 8/10.
Reklam