Elif
@eelifeken
Bazı şeylerden kaçarken kitaplara sığınıyorum…
149 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Uzun zamandır bu kadar duygu yoğunluğu yüksek bir kitap okumamıştım. Kitap çok sakin ilerliyor gibi ama sayfalar ilerledikçe insanın içine oturuyor. Özellikle geçmiş, özlem, yarım kalmışlık hissi çok güçlü verilmişti.
Konu olarak; geçmişiyle ve hatıralarıyla yaşayan insanların hikayesini anlatıyor diyebilirim. Kitap Bir aşk hikayesi gibi başlıyor ama aslında aile, kardeşlik, kayıp ve aidiyet üzerine de çok şey anlatıyor.
En sevdiğim şey karakterlerin gerçek hissettirmesiydi. Kimse kurgu karakter gibi değildi. Bazı cümlelerde durup düşündüm resmen. Finali de çok vurucuydu, son sayfalarda parçalar birleşince kitabın başı bile farklı görünmeye başladı bana.
Kemal Varol’un dili de çok güzeldi; abartılı değil ama duyguyu çok iyi geçiriyor. Bitirdikten sonra insanın içinde buruk bir his bırakıyor.
Bence dilinden kaynaklı hızlı okunabilmesine rağmen yavaş yavaş sindirilerek okunması gereken bir kitap. Beklediğimden çok daha başarılı bir romandı.
Bazı kısımları daha net görmek, anlamak isterdim. Bu yüzden puanım 9/10…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bazı kitaplar olaylarla değil, hissettirdikleriyle akılda kalıyor. Ateşböceği Yolu da tam olarak böyle bir kitap. Kristin Hannah bu romanda sadece iki yakın arkadaşın hikayesini anlatmıyor; büyümenin, değişmenin, kırılmanın ve yıllar geçse bile birine bağlı kalmanın ne kadar zor olduğunu anlatıyor.
Kitabın merkezinde Tully ve Kate var. Birbirlerinden tamamen farklı iki karakter… Tully dışarıdan bakıldığında güçlü, başarılı ve dikkat çekici biri. Kate ise daha sakin, geri planda kalmayı seçen bir karakter. Ama roman ilerledikçe aslında ikisinin de kendi eksiklikleriyle savaştığını görüyorsunuz. Bu yüzden karakterler gerçek hissettiriyor. Kusurlular, zaman zaman bencil davranıyorlar, yanlış kararlar veriyorlar ama tam da bu nedenle insan onlarla bağ kurabiliyor.
Özellikle yıllara yayılan dostlukların insanı nasıl değiştirdiğini çok iyi hissettiriyor. Bazen bir arkadaşın hayatındaki yeri aileden bile daha büyük olabilir; kitap bunu oldukça etkileyici şekilde işlemiş.
Kristin Hannah’ın dili çok akıcı. Sayfa sayısı fazla görünse de okurken yormuyor. Özellikle karakterlerin hayatlarının farklı dönemlerini okumak kitabı daha gerçekçi hale getiriyor. Okurken sanki kitabı yaşıyormuş gibi hissettim.
Genel olarak Ateşböceği Yolu, sadece arkadaşlık üzerine değil; kadın olmak, sevilmek istemek, kariyer baskısı, annelik ve yalnızlık üzerine de güçlü bir roman. Duygusal yoğunluğu yüksek, karakter odaklı kitapları seviyorsanız mutlaka okumalısınız…
Bazı kısımların gereksiz uzatıldığını ve tekrar ettiğini düşünüyorum. Bunlar olmasa daha yüksek puan verebilirdim Puanım 8/10.
Yazar bir psikiyatrist olduğu için anlattığı her şeyi hem araştırmalarla hem de günlük hayat örnekleriyle destekliyor.
Kitabın en güçlü yanı “neden böyle hissediyorum?” sorusunun cevabını suçlayıcı olmadan vermesi. Özellikle sürekli mutlu olma beklentisinin insanı daha da mutsuz ettiğini anlatan bölümler düşündürücüydü.
Ancak bazı yerlerde benzer fikirleri tekrar etmiş. Bu yüzden okurken biraz hep aynı şeyi okuyormuş hissine kapıldım.
Dilinin sade olması kitabı oldukça akıcı yapıyor. Bilimsel bilgiler yoğun olmasına rağmen boğucu hissettirmiyor. Bölümler kısa kısa, okuması kolay. Fakat kitapta bir sürü yazım hatası vardı. Sanırım yayınevinden kaynaklı. Kitabı satın alırken bunu göz önünde bulundurun.
Genel olarak bu kitap herkesin rahatlıkla okuyabileceği, düşündüren ama yormayan bir kitap. Farkındalık kazanmak istiyorsanız şans veriniz…
Fahrenheit 451 uzun zamandır merak ettiğim distopya kitaplarından biriydi ama okuduktan sonra bende bıraktığı his biraz karışık oldu. Kitabın fikri gerçekten çok güçlü. Kitapların yasaklandığı, insanların düşünmekten uzaklaştırıldığı ve herkesin ekranların içinde yaşadığı bir dünya fikri oldukça etkileyiciydi.
Montag’ın yaptığı işi sorgulamaya başlamasıyla hikaye ilgi çekici bir hale geliyor. İnsan okurken ister istemez “Gerçekten bir gün insanlar düşünmeyi tamamen bırakabilir mi?” diye düşünüyor.
Ama benim için sorun şu oldu: Konusu ne kadar ilgi çekici olsa da kitap beni içine tam olarak çekemedi. Distopya türüyle aramın çok iyi olmadığını fark ettim çünkü hikayeye duygusal olarak bağlanmakta zorlandım. Karakterler bana biraz uzak hissettirdi. Özellikle Montag’ın dönüşümünü okurken etkileyici bulduğum yerler olsa da o duyguyu tam yaşayamadım.
Anlatım dili bana ağır geldi. Okurken zorlandığım için sesli dinlemeyi tercih ettim. Sesli dinleyince benim açımdan daha iyi oldu.
Ben bu kitabın abartıldığı kadar iyi olduğunu düşünmüyorum. Konusunu öğrenince heyecanlanmıştım ama anlatım tarzı yüzünden konu iyi işlenmemiş gibi hissettim. Benim açımdan biraz zaman kaybı oldu. Okumasam da olurmuş…
Elveda Gülsarı insanın içine sessizce işleyen kitaplardan biri. Cengiz Aytmatov bu eserinde sadece bir atın hikayesini anlatmıyor; emek, yalnızlık, özgürlük ve yıllar içinde yavaş yavaş tükenen bir hayatı anlatıyor. Tanabay ile Gülsarı arasındaki bağ kitabın en güçlü taraflarından biri olmuş.
Kitapta atmosfer çok güçlü. Aytmatov’un en sevilen yönlerinden biri olan doğayı canlı bir karakter gibi kullanması bu kitapta da çok belirgin. Özellikle insan ile doğa arasındaki bağ çok etkileyici.
Tanabay karakteri ise oldukça gerçekçi yazılmış. Hayatı boyunca çalışan, mücadele eden ama zamanla yorgun düşen bir insanın iç dünyası başarılı şekilde aktarılmış. Kitap boyunca onun kırgınlığını, öfkesini ve yalnızlığını hissetmek mümkün. Fakat karısını aldatması ve bunun güzelleştirilerek yazılması beni rahatsız etti.
Eserde olaylardan çok duygular ön planda. Bu yüzden hızlı ilerleyen bir roman değil; daha çok düşündüren ve hissettiren bir anlatımı var. Ben sesli dinledim. Bence tam sesli dinlemeye uygun bir kitap.
Mutlaka okumalısınız diyemiyorum. Ama okuduğuma pişman da olmadım…
