Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?
Stefan Zweig
Kimi kandırıyorsun? Beş dakikadan az oldu ve sen çıldırmanın eşiğine geldin bile! Birkaç günden sonra ne olacağını sanıyorsun? Ya bu senin hayatınsa karanlıkta tek başına ölmeye mahkumsan? Tüm dünyadan soyutlanmış olarak. Kesinlikle, tamamen yalnız. Sonsuza dek Ebediyen....
Karanlıkta yalnız başına. Bir hiçlik. Canlı canlı gömülmüş gibi. Ya da ölü. Ölüm böyle bir şey olmalı. Sonsuza dek hiçlik. Görüntü yok, ses yok, his yok. Sadece boş bir karanlık. Tek başına...