Evet Kürt edebiyatı gül açıyor ve ilerliyor. Bu olgu da fedakarlıklarla, bilinçle, hünerle bazı şahsiyetlerin omuzları üzerinde yükseliyor. Birçok engel var. Ancak bunlar yavaş yavaş bertaraf oluyor.
Kafka sıkılmıyordu. O zaten sıkıntılıydı ve hiçbir zaman da sıkıntısız olmadı. Yaşamının büyük bir bölümü benim gibi yalnızlık içinde geçti. Kafka oturduğu zaman, sıkıntılı bir gecede bir eser yazıyordu.
Maupasant tımarhanede geçirdiği son gününe kadar da benim gibi güzel bir kadının hayali ile yaşadı. Doğrudur, büyük bir ün kazandılar ama neye yarıyor? Her birisinin heykelleri ülkelerinin her bir yerinde var… var ama onların o kötü geçmiş yaşamlarını silip yerine güzel bir yaşam sunuyor mu?
Çünkü ben kendi dilimle yazmalıyım, dilimle konuşmalıyım ve ülkemde özgürce yaşamalıyım, bu benim meşru hakkımdır, insan gibi yaşamaya benim de hakkım var.