Hayatım ağzına kadar mutluluk dolu; öyle yaşamak istiyorum ki… sonra birden her şeye bir zehir karışıyor.
Sayfa 581
Reklam
İstediğime kavuştum.Alıntı
Kaç yıldır aşkı bulmak için sabrediyor, yüreğimin sevme gücünü harcamıyordum. Ne kadar bekledim!
Ama ne iyi etmişim: Bir insanın varabileceği en büyük mutluluk budur!
Sayfa 533
…sonra belki makul bir şekilde evlenecek, akıllı uslu bir kadın, bir anne olacak, geçmişini bir genç kız hülyası gibi defterden silecek, yaşamaktan zevk almaya değil, hayata katlanmaya çalışacaktı. Bütün kadınların yaptığı da buydu.
Sayfa 520
Oblomov içini çekti:
—Ah! Bu hayat, dedi.
—Nesi varmış bu hayatın?
—İnsana rahat vermiyor. Başını derde sokuyor. Ne olur, şöyle bir yatıp uyuyabilsem… hiç kalkmadan…
Sayfa 493
Her ne kadar aşkın eli avuca sığmaz bir şey, insanı durup dururken hasta eden bir illet olduğu söylenirse de onun da her şey gibi kendine göre nedenleri ve kanunları vardır. Bu kanunlar henüz layıkıyla incelenmemiştir. Çünkü aşka düşen bir insanın kendi ruhunda filizlenen bu duyguyu, gözlerini kapayan büyüyü bir bilgin gözüyle seyretmeye vakti yoktur.
Reklam