Oblomov, Olga’nın koyu gözlerine dik dik baktı;Alıntı
‘’Yarabbi, ne kadar güzel!’’ diyordu, içinden; İnsan nasıl bu kadar güzel olabilir..? Bu beyaz ten, bu havuzlar gibi derin gözler, bu içlerinde ruhun ışığı parlayan gözler; insan,gülümsemesini bir kitap gibi okuyabilir.
Sayfa 244
Reklam
Kalbini de hayal gücü gibi dikkatle kullanırdı. Fakat kalp işlerinde sık sık faka bastığında duygular âleminin kendisi için bir bilinmeyen toprak olduğunu itiraf etmek zorunda kalırdı.
Reklam