...modern çağda “modern”, gizli bir evrensel mânâsı kazanmıştir. Yani modern çağda kullanılan “modern dünyagörüşü, ahlak, ekonomi” vs. tabirleri, evrensel bir dünyagörüşü, ahlak, ekonomi” vs.yi çağrıştırmaktadır. Hâlbuki modern denen şey, tâ özünde dönüştürülen Hıristiyan, Katolik dünyagörüşü, ahlak, ekonomi vs.nin yerini alan Protestan demektir.
Bu açıdan çağımızda “İslâm dini” başta olmak üzere İslâm ile başlayan “İslâm ahlakı, İslâm hukuku, İslâm ekonomisi” gibi tüm tabirlerde bu kısır, ideolojik, seküleristik, partiküleristik, plüralistik ton vardır. Bu kullanıma göre “İslâm dini, İslâm ahlakı, hukuku, medeniyeti, ekonomisi...", modern dünyada yarışan din, ahlak, hukuk, medeniyet, ekonomilerden biridir. Hâlbuki geleneksel İslâmî tasavvura göre böyle bir çoğulculuk muhaldir; İslâm, son, mutlak hak dindir. Alelitlak “din, ed-dîn" dendiğinde anlaşılan İslâm'dır. Veya daha belâği bir ifade kullanıldığında "dîn-i mübîn-i İslâm” denir. Bu modern partiküleristik, plüralistik mantıkla “İslâm bilimi” tabirini kullandığımızda buradan “İslâm matematiği, İslâm fiziği” gibi garabet tabirlere çıkarız.