Avludaki ıhlamur ağaçları çiçek açmaya başladılar, kentin üstünde yazın ilk fırtınaları esti, hava ısındı. Sokağa çıktığımda tam arkamdan birinin geldiği duygusunu kapılıyordum nadiren arkama bakıyordum ama kimse olmuyordu yine de huzursuzluğum geçmiyordu. Bir şeyleri özlediğim anlar oluyordu ama ne olduğunu tam olarak bilmiyordum, bir olay belki herhangi bir heyecan ya da değişim, ama bu özlem geldiği gibi hızla kayboluyordu.
Normalde hiçbir kitaba kötü demem ama gerçekten kötü bir kitaptı. o kadar uzun betimlemeler yapmış ki. Nazi almanyasının en kötü özelliği edebiyatının bu yönünde sanırım. hiçbir zaman zweig'in yazım tarzını beğenmeyeceğim. bir ölüm neden o kadar betimlemelerle anlatılır bilmiyorum. dolaylı yoldan sinyal vermeye çalıştığı bariz ama okuyucu artık bunu sevmiyor. ve yine sanırım ki insanlar zweig'in kitaplarını ince diye okuyorlar ki ne yazık! üzgünüm zweig seni bir daha okumama kararı aldım.
Bir Çöküşün ÖyküsüStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202591,9bin okunma