summer
@eeyoeyo
but what does it even matter if my intentions are never good? my road to hell isn't paved with good intentions- or bad -it's just my road.
Öğrenci
Yitik Ev
16 Haziran
558 okur puanı
Eylül 2016 tarihinde katıldı
Çok önemli bir şey değil ama yine de belirtmek istedim. Bir kitabı sevdiğimde genelde çok fazla altını çizdiğim yer oluyor ve onların hepsini buraya geçirmek zor oluyor. Özellikle bu yıl pek fazla buna zamanım kalmıyor. Ve özellikle insanlar bir sürü aynı alıntıyı attıkları için var mı yok mu diye bakmak da ayrı zor :/ Bu yüzden çok olduğunda aralarından seçerek buraya atmaya karar verdim. Neden yazdım bilmiyorum ama yazdım işte... Bu kadardı...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
wayward son, yolculuğun son günü
Her şey harikaydı. Cidden. Muhteşem bir final oluyordu. Yani, sezon finali, çünkü üçüncü kitap da var. Agatha'nın olaya dahil oluş şekli çok güzeldi. Penelope ile birlik olmaları. Her şey. Sadece, bu tamamiyle Simon&Baz kitabı olmasa bile, en azından çoğunlukla onlarla ilgili bir kitap olduğu için daha fazla olmalarını beklerdim. Bu beni hayal kırıklığına uğrattı, biraz yıktı. Baz, Simon'ı yerde yatarken gördü, sonra ayakta dikilirken, kötü adamları tamamen yenemeseler bile en azından ellerinden kurtuldular. Günü kurtarmadılar ama kendileri kurtardılar. Yaralandılar. Uzun bir süre boyunca Simon ve Baz uzaktı. En azından öpüşmediler ya da sarılmadılar bile. Ve kitabın sonunda, yani o cümleden sonra daha Simon Baz'ın söylediği şeyi anlayıp sindiremeden kitabın bitmesi beni üzdü. Onları çok seviyorum ve onların bu ana sahip olmasını istiyordum. Birbirlerini sevseler bile birbirlerine dokunmaktan çekiniyorlardı ve bir şey olacağı sırada sanki yeterince aksiyon olmamış gibi bunun olması. Bilmiyorum, belki üçüncü kitapta her şey farklı olacak ama bu son ve bu cümle bitmesini istediğim şekilde bitmedi ve çok üzgünüm. Bunu yazarken bile ağlayacak gibi oluyorum çünkü bu cümle, bu diyalog bu şekilde kesilmeyi hak etmiyordu. Öyle işte. Umarım ne demek istediğimi anlatabilmişimdir.
wayward son 4.gün
bugün okuduğum sayfalarda simon ve baz birbirleriyle zar zor konuştu. araları kötü olduğundan değil, sürekli bir dövüşün içine düştüklerinden. bu kitabın daha duygusal ve az olaylı bir kitap olacağını düşünmüştüm savaşılacak bariz bir düşman olmadığı için ama değil. açıkçası bu kadar çok dövüş okumaktan yoruldum, biraz simon ve baz okumak istiyorum. yani ben acı çekmeyi severim biraz ama artık harbi üzmeye başladı. biraz daha duygusal şeyler olsun istiyorum, çok mu... bir de agatha'nın burnunun boktan çıkmaması hdsjhfjsjs özür dilerim böyle yazdığım için ama gerçekten böyle bfdnnfns kız sihrinizede size de deyip sihirle olan her bağlantısını kesip Amerika'ya kaçtı ama... fhdjhfjs çok komik gerçekten. her neyse, shephard'ı da seviyorum. penelope ile olacakları da pen'in öfke nöbetleri sayesinde kesinleşti hdsjhd kaldığım kısım da istediğim o duygulu acılı sahneler vardı ama bilim bakalım naptım?? okumayı bıraktım çünkü yüreğim kaldırmazdı o an dhsjhd işte böyle de çelişkili biriyim. rowell'ın eseri.