Bediüzzaman'a göre "bu zamanda ehl-i islamın en mühim tehlikesi,fen ve felsefeden gelen bir dalaletle kalblerin bozulması ve imanın zedelenmesidir."[5] Çünkü bu zaman eski zamana benzememektedir. "Eski zamanda, dalâlet,cehaletten geliyordu. Bunun yok edilmesi kolaydı. Bu zamanda dalâlet Kur'ân ve islâmiyete ve imâna taarruz fen ve felsefe ve ilimden geliyor.
Bunun izalesi müşküldür. Eski zamanda ikinci kısım,binden bir bulunuyordu; bulunanlardan da,ancak binden biri,irşad ile yola gelebilirdi.."[6] der.