0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
alt+F4
uzun süre düşünürsen bazı imkansız şeyler olabilirmiş gibi gelmeye başlıyor, neden olmasın ki abi diyorsun, yağmurlu bir günde denize girmek dalgalarını izlemek istiyorsun biraz zaman geçince artık dalgalar seni izlesin istiyorsun. deniz eskisi gibi güven vermiyor sayamayacak kadar ölmüşsün. istemeden kurulan bir resmin kenarına iliştiriliyorsun.. bir leke gibi. iki üç şarkı anımsatıyor kişiyi ama zaten sevmiyorsun ya hani o şarkıları, yani diyorum silip atmak kolay oluyor. şarkıyı. uzun tren yolculuklarını arabayla yapsan 2 saat kazandığını fark ediyorsun mesela yakası açık bir giysiyi giydiğinde annenle göz göze gelirken. 17 derece dışarısı ve üşüyorsun. cevapsız çağrıların birikiyor, geri dönmeyeceğini bildiğin aramalar bunlar. sabah uyandığında aynaya bakınca miden bulanıyor, bulanmasın istiyorsun. kabul görmek istiyorsun hadi herkesi geçiyorsun kendinden bir kabul bekliyorsun. s.kerim ulan grafını da teorisini de diyorsun. 52 kartlık bir destenin rastgele karışabilmesi için 7 defa karılması gerekiyor diyorsun bir yemek sofrasında. its even written as a law dediğinde hass.ktir diyen bakışları oluyor. geç kaldığını söylüyorsun 3. katta asansöre basarken. dont be harsh on yourselfleri aynen kanka görürsem söylerim edasında itiyorsun. bir kız profesörün babasına benzediğini söylüyor masadan defterini alırken my dad's not like that diyorsun gülerek, sonra durup actually well i dont even know my dad diyorsun. sen babanı bilmesen de baban seni bilsin istiyorsun. gittiğinden beri büyümemek için uğraştığın ve aynı yaşta saydığın bilgisi hariç her şeyi bilsin istiyorsun. arayı kapatmak için birinin zamanı durdurması gerekiyor. zaman bir at yarışı bunlarsa bukowski factor.. hangi at hangi tren hangi uçak seni ona götürmüyor onu sana getirmiyorsa cezasını kesmek istiyorsun ya
Güzel mi, acı mı bilemiyorum, dedi, ne kadar kötü olursa olsun herkesin geçmişi, cenneti oluyor bir süre sonra...
ben şiir yazmam bahar, şimdi senin öyle sandığın gibi oturup her gece de ağlamam, felsefe hocamı sevdim liseyi de birinci bitirdim ama okumadım tek bir kitabını bile o koca bıyıklı Almanın. çünkü korktum, ya o übermensch olamama korkusu ya da bir başkasının korkusu, okumadım işte orasını fazla kurcalama, bütün bunları bilme diyordum ya hani, artık bil. işte sen benim korunaklı yaşantımın içine öylece zırhsız girince ve konuşunca birden duraldım bahar, duymamak için çevirdiğim bubi tuzaklarının yerlerinin hepsini benden önce değiştirmişsin sen. nasıl diyelim şimdi buna, dün yaktığım sigarayı içemeden söndürdüm ve açtığım bütün şarkıları kapattım, farkına vardım diyelim niye daha önceden hiç şiir yazmadığımın. sen daha önce hiç konuşmamışsın bahar, o muazzam korunaklı yaşantıma daha önce hiç saldırı girişiminde bulunmamışsın ama hep bilmişsin ağzını açsan beni öldüreceğinin.