Efkar ve SerinlikŞiir
Dalıp gidince efkara,
Keser en has duyguları o gidiş.
Alıp başını giden o eda,
Kendini bile fedaya yeltenen,
O kasvetli yollardan geçen...
Ah, nasıl anlatılır onlar?
Var mı bir kelime karşılayan?
Yüreklerin titrediği o an,
Dağılır cam gibi insan;
Bin, belki milyon parçaya...
Yine de şükürler olsun,
Milyon parçada dahi
Kendini bildiren o Rahman'a.
O kasvetin orta yerinde,
Bir "sen" çektim içime.
Bir sen ki;
Yüreklere bahar getiren,
Tek bir bakışıyla
Aklımı başımdan eden.
Bir sigaradan duman,
Bir de senin aşkından çektim;
Sarılsın diye yaralarım.
Gecedir,
Yalnızsındır,
Kurtulamazsın o histen...
Dedim ya;
Bir sigara yanar, bir de sen bakarsın.
Çünkü insan, kalbini eğitmeden aklını özgürleştiremez. Ve kalbi eğitilmiş bir insan, sadece kendini değil, içinde yaşadığı dünyayı da güzelleştirir.
Orhan Aydın
-efkâr
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dökülmüş dişleriyle ruhlarında buhran
Yerli yerine koydum efkar, karıştı ruhlar
En başında yanlışım var, ne yaptı şarkılar
Bir yerlerde şifreler var, peşimde onlar
Bankalarda, manavda, fırından çıkarken or'da
Her tarafta, arafta, hatta uykularda
Türlü kılıklarda takma adlarıyla
Göz kamaştıran bi' derde daldığım bu anda
Demek bilirsin her şeyin başında gerçeği
Oysa okunmayacak bur'da gerçeğin esamesi
Aynı izlerin peşinde sabırlar tükendi
Kerpetenle iş gören bi' dişçiden beterdi
Ben yabaniyim, utangaç hırpaniyim
Göz kapaklarında parlayan şehirler benim
En mukaddes öğle vakti sarhoşluğuma küfrederdim
Yerimde olsan elbet daha beter söverdin.
