ef
@eflatonik
kalbin ağır; elin göğsünde
her atışta geçmişin
gömüyor kendini
–derine.
7 Eylül
19 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Diplomat, Fransızca bir dize okuyarak:
— Hiç kimse durumundan hoşnut değil, ama herkes aklından hoşnut, -dedi.
Reklam
Konuşma hoş başlamıştı, ama sırf çok hoş bir konuşma olduğu için tekrar durmuştu. Hiçbir zaman yarı yolda bırakmayan güvenilir bir konuya, dedikoduya başvurmak gerekiyordu.
— Ne yapayım? Fransız Tiyatrosu'nda randevum var, şu barıştırma işiyle ilgili.
Betsi, birinden duyduğu benzer bir şeyi anımsayarak:
— Ne mutlu dargınları barıştıran insanlara, onlar kurtulacaklardır,-dedi. — Öyleyse oturun da ne olup bittiğini anlatın bakalım.
Ve Betsi tekrar yerine oturdu.
Artık sadece eskisinden daha iyi olmak istiyordu. Birincisi bu günden itibaren evliliğin ona getireceğini düşündüğü olağanüstü mutluluğa artık umut bağlamamaya, bunun sonucu olarak da yaşadığı güne saygısızlık etmemeye karar verdi. İkincisi evlenme teklifi yapmaya hazırlandığı sırada kapıldığı anımsadığında kendisine bu kadar acı veren o iğrenç tutkuya bir daha asla kendisini kaptırmayacaktı.
Ah ne güzel bir yaştasınız! -diye devam etti Anna -İsviçre dağlarındakine benzeyen o mavi sisi anımsıyor ve biliyorum. Bu sis, çocukluğun bitmek üzere olduğu o kaygsz dönemdeki her şeyin üstünü kaplar ve o çok büyük, mutlu, neşeli dairenin içinden gittikçe daralan bir yol çıkar, ışıklı ve güzel görünse de bu dar yola girmek hem keyifli, hem de müthiş bir șeydir.. Bu yoldan kim geçmemiştir ki?
Reklam