Emine Ardel
@efru
İnsanın, ödün vermeden savunması gereken bir gerçek var: kendi anlamı. İnsan, kendi anlamını da, ancak, 'manevî içeriğini' zenginleştirdikçe kavrayabiliyor: çünkü: çok büyük bir gizdir iç dünyası insanın.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
insan, manevî kaynaklardan uzaklaştıkça parça parça öldürmüş olur kendini: taksitli özöldürüm bu.
Kendi kendini öldürmeye, bir çukura düşmeye karar verebilen insan, niça kendi kendini aşmaya, doruklara çıkmaya karar veremesin?