artık bu hengameye tek başıma göğüs germek istemiyorum. kendimi kontrol edemez bir duruma geldim. mütemadiyen düşünüyorum, zaman durmak bilmiyor ben ise düşünmekten fazlasıyla yoruldum. alışılagelmiş yaşamımın kasvetinden kaçamıyorum. yüce tanrım, insanlara ve yaşama ayak uyduramıyorum. yanına gelebilir miyim?