İyi geceler ama...;
Helin kendini vurduğunda arkadaki kahkaha sesi kozaya aitti
Kuzeyin annesi onu tanımadı ve sokkakta yaşadığı için onu aşağıladi
Sedef daha çocukken bir cocugu kurtarmak için ilacını almaya giderken tacız edildi
Hakan bir gün sonra evlenecek olan ablasını babası döverek öldürürken izlefdi
Tugay artık eftalya yeniden giden korkusuyla uyuyamıyor
Gurur melek öldükten sonra bir daha baba olmak istemedi
BL •
Beyaz Leke
"Eftalya sadece iyi bir oyuncuydu. Satrançtaki rakip değildi, satranç tahtasını inşa edecek kişi bugün oydu."
şu kadar basit bir cümle o kadar hoşuma gitti ki şu an... bunu paylaşmalıydım.Alıntı
Beyaz Leke
"Eftalya sadece iyi bir oyuncuydu. Satrançtaki rakip değildi, satranç tahtasını inşa edecek kişi bugün oydu."
şu kadar basit bir cümle o kadar hoşuma gitti ki şu an... bunu paylaşmalıydım.
Ve Tugay her zor duruma düştüğünde Eftalya'ya adıyla seslenemez "Avukat" derdi.
Kavgaya gitsem yanıma hangi kitap karakterlerini alırım? (Wattpad)
Ateşpare 1
Kesinlikle aşkın alanguvayı alırım yardım eder güzel dövüşür.
Gökçen 2
Duru giray yada aybüke başkan duru karşı tarafı sinir eder. Başkanı bilen bilir zaten.
Sokak Nöbetçileri 2
Bartu yada koza diyeceğim çünkü ikisinin de yardımı dokunur.
Beyaz Leke: Mahkûmiyet
kesinlikke eftalya yada tugay, ya da giray yada niye seçiyorum üçüde gelsin.
Benim aklıma bunlar geldi.
Ateşpare 1
Kesinlikle aşkın alanguvayı alırım yardım eder güzel dövüşür.
Gökçen 2
Duru giray yada aybüke başkan duru karşı tarafı sinir eder. Başkanı bilen bilir zaten.
Sokak Nöbetçileri 2
Bartu yada koza diyeceğim çünkü ikisinin de yardımı dokunur.
Beyaz Leke: Mahkûmiyet
kesinlikke eftalya yada tugay, ya da giray yada niye seçiyorum üçüde gelsin.
Benim aklıma bunlar geldi.
İnsanların neden cümlelerin altını çizdiklerini anlamazdım, ama ben de hoşuma gittiği için yapardım. Karakterlere bakardım. Karakterlerin hissedeceklerinin altını çizerdim. Daha sonra bana kurguyu hissettireceklerin altını çizerdim.
Sonra bir gün, Eftalya'nın kitabını okuyordum. Beraber okuyorduk. Daha önce okumuştu, altı çizili yerler vardı ama bunu benimle okumayı sorun etmemişti. Okuduk. Benim de sevdiğim bir kitaptı. Birkaç sayfa sonra, diğerlerinin aksine fosforlu kalemle çizilmiş bir cümle geldi.
İlk başta şaşırdım, cümlenin ne kurguyla ne karakterlerle ne de kitaptan herhangi bir şeyle alakası yoktu. Hatta kendimi tutamadım ve "Neden bu cümleyi çizdin ki?" diye de sordum.
Zaten o zaman bilmiyordum. O zaman içten içe beni seçtiğini, beni gözlendiğini de bilmiyordum.
Cevap vermedi. Baktı. Konuşmadı. O an konuşmadı. Bense onun bakışını çok sonraları anladım. Sonra neden çizdiğini de. Sonra insanların kendilerini anlatan cümleleri çizdiklerini anladım. İnsanların kalemleri bu yüzden ellerinde olurmuş okurken.
Eftalya... Bilmesen de ne çok şey öğrettin bana.
"Biraz odasına çekilip kafa dinlemeye ihtiyacı vardı."