Efuli Tuğcu
@efuli_i
2 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Tenhalığın EşiğindeŞiir
Bir güftesiz şarkı gibi çökerdi akşam,
Semâya bakardım;
Ay, yine aynı suskunlukla doğardı yüzüme.
Kalbim, maziye gizlenmiş bir han gibi,
Kapanırdı gürültülere—
Ve iç avluma sadece yalnızlık uğrardı.
Zaman, nâzenin bir gül gibi solarken avucumda,
Hatıralarımın perdesinde titrek suretler gezinirdi.
Hiçbiri kalmazdı…
Hepsi gelir, tebessüm eder, sonra
Kelâmsızca hicret ederdi gönlümden.
İnsan, bazen bir kelâmla mesrur olurmuş,
Bazen de bir suskunlukla
Bir ömür boyu üşürmüş.
Kalbimden geçerdi:
"Ey mevcûdiyetimin sessiz şâhidi,
Yalnızlık…
Sen ne vakur, ne edebli bir misafirsin."
Reklam
Kitap; kapağı aralandığında insanın yüzüne vuran o kadim ormanların nefesi, kelimelerin mısra mısra birer şelale gibi ruhun o dilsiz vadilerine dökülmesi ve okurun, kendi içindeki o sönmez güneşin küllerinden, her satırda daha berrak ve daha vakur bir kâinat olarak yeniden ayağa kalkmasıdır.. 🌾🌷