Selda Bağcan, çok sevdiğim türküsünde, gazeteciye; “Gel bizim köye bizim halları da yaz, köyde nasırlanmış elleri de yaz, köyde eşek geçmeyen yolları da yaz, doğuda doktorsuz ölen kulları da yaz, Türkiye’de dul kalan kulları da yaz.” şeklinde serzenişte bulunur. Bu siteminde haklıdır da, yoksulun, kırsalın hikayeleri pek ilgi çekmez, talep görmez ülkemizde. “Öteki” konumunda tutulmaya çalışılır sürekli. Herkes, bir zamanlar geldiği yeri unutmuştur ve yok saymıştır kısacası.
Yaşar Kemal bu kitabında, 22 öykü ile, Türkiye’nin görmezden gelinen bu realitesini yine çok çarpıcı bir biçimde kaleme almış.
Kırsalın, yoksulun dertlerini ve sıkıntılarını çok iyi bilen, hiçbir zaman unutmayan ve bunları bize eserleri ile sürekli hatırlatan Ustaya sonsuz saygılarla.