Platon, şeriatların bildirdiği yargıları bir giz olarak kabul eder, bunların üzerinde düşünmez ve neden aramazdı. Aristo da şeriatları oldukları gibi kabul ve teslim eder; şeriatlardaki emir ve yasaklarda neden arayanların cezalandırılmaları gerektiğini söylerdi.
Nefs de akıl gibi, cisim ve cisimsel değildir. Ama cisme bitişiktir. Cisme bitişik olmasından kendisine karanlık da gelmiştir. Bu nedenle insan, akıl nuruyla aydınlanmadıkça, kendi nefsini göremez.
… Bu nefslerin en yükseği, yalvaçsal nefstir. Bu nefs, bilgi kazanmak için, öncüllere ve tasımlara gereksinim duymaz. Nefsleri son derece eksik olan, hemen hemen hayvanlar derecesinde bulunan insanlar görüldüğü gibi ; yetkinliğin son aşamasına yükselmiş, meleklere yaklaşmış insanların görülmesi de kesinlikle olanaksız değildir.