Ne vakit düşüncelerim sağa sola kaçışıp yolunu şaşırsa, kendimi mutlak suretle onda durulurken buluyordum. Sanki o benim çıkmaz sokağımdı ve eninde sonunda yolum onda son buluyordu. Kim bilir, belki de ben bizzat o sokağa varmak adına çıkıyordum yola. Onda durmak, onda durulmak adına.
