"Elif çekilince nokta koyan çok olur."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi·293 syf.·
2025 23. kitabı
Puan vermedi
Taş yerinde ağırdır cümlesi tam da Ahmet Mithat Efendi gibi bir yazar için söylenmiş bence. Çünkü onun eserlerini okuyunca zamanına göre değerlendirilmesi gerektiğini unutmamak lazım. Neden mi?
Tanzimat sürecine kadar edebiyatımızda halk hikâyeleri, destanlar, mesneviler sayesinde roman ve öykü ihtiyacı gideriliyordu fakat yönümüzü Batı'ya çevirmek roman, öykü, makale gibi türleri tanımaya sebebiyet verdi. İşte bu türlerin ilk örneklerini de Ahmet Mithat Efendi gibi dönem aydınları verdiler.
Ahmet Mithat Efendi’nin lakabı "yazı makinesi" dir. Eserlerinin tam sayısı bilinmese de kabul edilen genel sayı 200'dür.İşte tam da bu noktada ortaya bugünün okurunun sevmediği yüzeysellik, dönem okurunun ise erişilebilirliği kıstası önem arz ediyor. Yani sevgili yazarımız sık yazıp birçok yerde tıpkı bu eserinde yaptığı gibi olayı kesip uzun bilgiler veriyor, nutuklar atıyor. Sonuç itibariyle çok okunduğu için önemliydi ve önemli olmasının bedelini Edebî deeinlikten feragat ederek ödedi.
Bu eser, Ahmet Mithat’ın Avrupa kaynaklı bir serüven hikâyesini alıp kendi okuruna sunma çabası. Konu ilginç: İtalya’da geçen, kanun kaçağı bir haydutun maceraları. Montari, aslında Robin Hood’un Osmanlı okuruna uyarlanmış bir kuzeni gibi: düzenle kavgalı, halkın gözünde kahraman, ama kanun önünde suçlu. Yani hem “suçlu” hem de “idealize edilen bir figür.”
Fakat burada mesele sadece macera değil. Ahmet Mithat, Montari’nin hayatını anlatırken bir yandan da dönemin Avrupası’nı, toplumsal yapısını, iktidar–halk çatışmasını göz önüne seriyor.
Bir “serüven romanı” beklersen keyif alırsın, bir “karakter derinliği” beklersen hayal kırıklığına uğrarsın.
