Özge Keleş
@egzoselek
ediz'den iğreniyorum ya, küçük yaşta bu kitabı okurken nasıl her şeyi normal karşılamışız aklım almıyor çünkü her şey korkunçtu bence. bir aşk kitabı olarak değerlendirmemek gerekir benim fikrimce. sadece serinin nasıl tamamlandığını merak ettiğimden devam edeceğim ama bu kitap korkunçtu kesinlikle.
bir devrin sonu resmen...
nasıl hissedeceğimi bilmiyorum açıkçası.
ilk yayınlandığından beri bu serinin okuyucusuyum, wattpad'de aktif yayınlanırken bile her bölümü heyecanla beklerdim. sürekli baştan başlayarak karakterlerle aramda bir bağ oluşturdum sanırım ama bu benden bağımsız da oluştu. yazar kunt karakterini o kadar iyi yazmıştı ki ilk bölümden beri hep bende yeri ayrıydı. şu an fark ediyorum koskoca 6 yıl, bu 6 yıl boyunca ara ara geri başladım seriyi, okumasam dahi hep bir aklım oradaydı hep. sürekli karakterlere geri dönme isteği onları en ince detayına kadar tekrar tekrar okuma isteği oluşturuyordu bende. bu yüzden en sevdiğim seri olarak kalacak sanırım.
final kitabı olarak wattpadde yayınlanmış 2-3 bölümün üzerine çok bir şey yazılmadığını öğrendiğimde hayal kırıklığı yaşmıştım aslında o yüzden bu kitabı okumaya hiç elim gitmemişti ama korktuğum gibi değilmiş okuyunca anlamış oldum.
yazar bunu çok daha iyi yapabilir miydi..? kesinlikle evet, en azından ilk yazdığı zamanlarki haliyle çok iyi yapardı (güncel yazım tarzına hakim değilim) ama elimizde olan bu şu anlık ve 5. kitap da gelecek sanırım o yüzden beklemedeyim.
ama ben yine de yaşayacağımı düşündüğüm hayal kırıklığını yaşamadım.
sadece final bölümünün çok hızlı olması biraz rahatsız etti, çünkü o bir bölümün nasıl detaylı bir şekilde işlenebileceğini düşünebiliyorum.
devam kitabı geleceğinden sıkıntı etmiyorum ama bakalım..
ve yazara teşekkür ediyorum; böyle karakterleri yaratabildiği için.
yıllardır okuma listemde olup da asla elimin gitmediği bir kitaptı ve sonunda okuduğuma gerçekten çok sevindim. sonu tam olarak bitmesini istediğim şekilde bittiği için ve kya'nın ait olduğu yerde son yolculuğuna çıktığı için çok mutluyum açıkçası. kelimelerle ifade edilebilecek bir kitap değil gibi hissediyorum, sadece kitaba karşı beslediğim duygular..çok başka. kya gerçekten mükemmel bir insan ve hep öyle olacak
neden herkesin bu kadar övdüğünü anlamış olduğum saatlerdeyim, o kadar tatlı ve sıcak bir hikayeydi kiii çok tatmin oldum çok da mutlu etti beni. mutlu çift okumayı seviyoruz yalan mı söyleyelim ya çok tatlıydınız çookkk
Orhan Pamuk okumak, o evreni birebir yaşamak gibi hissettiriyor. Daha önce hiç tatmadığım bir okuma deneyimi sunuyor insana. Aslında çok basit görünen bir kurgu, günün her anında aklına düşüyor; sabah akşam düşündüğünü fark ediyorsun. O kadar derine işliyor yani…
Kırmızı Saçlı Kadın’da da Cem’in hayatı boyunca bağlı olduğu hikâyeleri birebir yaşaması beni sarstı. Belki tahmin edilebilirdi, bilmiyorum ama açıkçası ben çok etkilendim. Enver’in varlığını öğrendikten sonra, Cem’in yıllardır içinde beslediği “oğul özlemini” giderebileceğini düşündüm ve onun adına mutlu oldum. Ama öyle olmadı. Yaşanabilecek ihtimallerin, bir arada olma potansiyelinin boşa çıkması beni üzdü…
