Hande
@ehandesende
bazen o an paylaşasım gelir,
'insan her şeyi nasıl isterse öyle algılayabiliyor.'
Şu anda okuduğu kitap
Acele etmeden salına salına denizi, gökyüzünü, doğayı içime sindire sindire yürümek...
"Yeteri kadar iyi" bir ebeveyn, çocuğun içindeki güçlü olumsuz duygulara müsamaha gösterebilir ve misillemede bulunmamak için yeterli özdenetime sahiptir. Kısacası çocuk ebeveyninin şefkatli davranışını benimser ve bu onun kendine verdiği değerin bir parçası haline gelir.
"Önemli olan tek şey duygularım ile ihtiyaçlarımdır ve istediğim her neyse, o benim olmalı," diyerek durumu yalnızca çok öznel bir bakış açısından bakmak narsisistik olarak kendinde hak görmenin doğasında vardır. Karşılıklılık duygusu tamamen yabancı bir kavramdır
"narsisistik yaralanma" utanmaz sert olmuş
Sonra birdenbire küçük bir olaya veya küçümsenmeye verdikleri tepkilerle bizi şaşırtırlar. Utanç, kurdukları o bariyerlerin dışına sızdığında bu "utanmazlar" maskelerini düşürür ve gerçekte kim oldukları ortaya çıkar: Utanca karşı aşırı hassas kişiler. İşte o zaman genellikle öfke ve suçlamanın takip ettiği bir acı patlaması görürsünüz.
Sağlıklı narsisizm, her türlü duyguyu hissetme ve başkalarının duygu dünyasını paylaşma, halen hayaller kurabilirken fantezi ile gerçeği ayırt edebilme bilgeliği ve kendimizi felç edecek derecede şüphe duymadan girişken bir şekilde başarılarımızı takip edebilme ve bunlardan zevk alabilme becerisidir.